Na badania cytologiczne chodziłam regularnie co roku. W wieku 45 lat w trakcie właśnie takiego badania wykryto u mnie stadium początkowe raka szyjki macicy. Moja psychika po prostu padła. Zostałam odwieziona przez pielęgniarkę do domu, całą drogę płakałam. Jak przez mgłę pamiętałam wskazówki lekarza, w ręku miałam skierowanie na leczenie szpitalne. To był najgorszy dzień w moim życiu. Interniści w szpitalu szybko zamontowali mi kroplówkę, bez zwłoki zabierając się za leczenie. Lekarz, który prowadził mój przypadek nie chciał za wiele mówić. Spodziewałam się najgorszego. Jakie było moje zdziwienie, kiedy po 3 tygodniach wypisano mnie do domu. Lekarz milczek tym razem okazał się heroldem dobrych wiadomości. Okazało się, że dzięki regularnym badaniom i szybko podanym lekom stadium rozwojowe raka zostało cofnięte. Byłam zdrowa ! Cała rodzinka szalała wraz ze mną. Regularnie co miesiąc zgłaszałam się do szpitala na badania. Za każdym razem wychodziłam z ulgą. Mimo, że teraz muszę się częściej badać, mam świadomość, że profilaktyka uratowała mi życie. Mój przypadek zainspirował wszystkie moje znajome to częstszych odwiedzin u ginekologa, co jest moim największym sukcesem.